باشگاه خبرنگاران جوان؛ جواد فراهانی - محققان کشف کرده‌اند که آگونیست GLP-۱ ممکن است به کنترل قند خون در نوجوانان مبتلا به دیابت مرتبط با تالاسمی کمک کند و در برخی شاخص‌ها نتایج بهتری نسبت به انسولین نشان می‌دهد.

آگونیست‌های GLP-۱ در حال حاضر به دلیل نقششان در درمان چاقی به طور گسترده شناخته شده‌اند، اما سال‌هاست که برای درمان دیابت نیز استفاده می‌شوند. این دارو‌ها با تحریک لوزالمعده برای تولید انسولین و کمک به تنظیم سطح گلوکز خون عمل می‌کنند.

این مطالعه که توسط محققان دانشگاه عین شمس در مصر انجام شد، بر نوجوانان مبتلا به دیابت بتا تالاسمی وابسته به تزریق خون (TDT) متمرکز بود.

بتا تالاسمی یک اختلال ژنتیکی است که بر تولید هموگلوبین تأثیر می‌گذارد و افراد مبتلا به موارد شدید نیاز به تزریق خون منظم دارند. با تزریق مکرر خون، آهن می‌تواند در بدن تجمع یابد و به لوزالمعده آسیب برساند، توانایی آن را در تولید انسولین مختل کند و خطر ابتلا به دیابت را افزایش دهد.

این مطالعه شامل ۸۰ نوجوان ۱۰ تا ۱۸ ساله مبتلا به دیابت مرتبط با تالاسمی بود که به اندازه کافی به متفورمین پاسخ نداده بودند. محققان شرکت‌کنندگان را به دو گروه تقسیم کردند: یک گروه، هفته‌ای یک بار دولاگلوتید دریافت می‌کرد، در حالی که گروه دیگر به مدت ۲۴ هفته روزانه انسولین دریافت می‌کرد.

نتایج نشان داد که شرکت‌کنندگانی که دولاگلوتید دریافت می‌کردند، بهبود بیشتری در کنترل قند خون خود تجربه کردند. سطح قند خون آنها کمتر نوسان داشت، میانگین سطح گلوکز آنها کاهش یافت و زمان بیشتری را در محدوده قند خون هدف خود گذراندند.

گروه دولاگلوتید همچنین افزایش وزن قابل توجهی را تجربه نکردند و نشانه‌های اولیه‌ای وجود داشت که نشان می‌دهد این دارو ممکن است به کاهش اضافه بار آهن کمک کند.

محققان اظهار داشتند که یکی از جنبه‌های کلیدی این یافته‌ها در نحوه عملکرد مهارکننده‌های GLP-۱ نهفته است: با تحریک لوزالمعده برای تولید انسولین باقی‌مانده خود، به جای صرفاً مکمل انسولین خارجی.

با این حال، محققان تأکید می‌کنند که نتایج هنوز مقدماتی هستند و مطالعات بزرگتر و چند مرکزی با دوره‌های پیگیری طولانی‌تر برای تأیید اثربخشی و ایمنی دولاگلوتید و درک تأثیر بالقوه آن بر اضافه بار آهن مورد نیاز است.

این مطالعه در مجله Diabetologia منتشر شد.

منبع: Science Alert